Parke döşeme desenleri: tuğla, balıksırtı ve sepet örgüsü

Aynı parke taşıyla çok farklı yüzeyler elde edilebilir. Desen seçimi görsel bir tercih gibi görünse de, kaplamanın araç yükü altındaki davranışını doğrudan etkiler.

Tuğla (kaydırmalı) düzen

Her sıranın bir öncekine göre yarım taş kaydırılmasıyla oluşur. En hızlı uygulanan ve en az fire veren desendir. Yaya alanlarında ve hafif trafikli yollarda yaygın olarak kullanılır. Araç trafiğinde, kaydırma yönü trafik yönüne dik olacak şekilde döşenmelidir; aksi hâlde tekerlek izleri boyunca derzler açılabilir.

Balıksırtı

Taşların 45 veya 90 derecelik açıyla, birbirine geçmeli olarak döşendiği desendir. Araç trafiğine açık alanlarda en yüksek yük dağıtımını sağlar; fren ve dönüş kuvvetlerine karşı direnci diğer desenlerden belirgin şekilde yüksektir. Buna karşılık kenar bölgelerde kesim gerektirdiği için fire oranı ve işçilik süresi daha fazladır.

Sepet örgüsü

İkişer taşın dönüşümlü olarak yatay ve dikey yerleştirilmesiyle oluşur. Klasik ve sakin bir görünüm verir. Yük dağıtımı balıksırtı kadar güçlü değildir; bu nedenle ağırlıklı olarak yaya alanlarında, bahçe ve teras uygulamalarında tercih edilir.

Karşılaştırma

Form da deseni belirler

Küp taşı, küçük ebadı sayesinde yelpaze ve dairesel desenlere imkân verir; kavisli güzergâhlarda kesim gerektirmez. Sekizgen taş ise ana taş ve kare dolgu taşıyla kendi karakteristik düzenini oluşturur. Bal peteği taşında ise desen zaten formun kendisidir.

Renkle desteklemek

Desen tercihi renk kullanımıyla birlikte düşünüldüğünde daha güçlü sonuç verir. Farklı renkte bir şerit, yaya güzergâhını belirginleştirmek ya da otopark alanında park yerlerini ayırmak için kullanılabilir.